Projekt jest wynikiem transkulturowej współpracy artystów, w której spotykają się dwie odmienne tradycje, geografie i sposoby myślenia o relacji człowieka z naturą i cywilizacją.
Pojawiające się w tytule bielactwo ziemniaka, to absurdalne podobieństwo pomiędzy skórką bulwy, a skórą ludzką dotkniętą chorobą, stało się punktem wyjścia ich rozmowy z jednej strony o dualizmie w kontekście natury i cywilizacji, a z drugiej o splataniu się kontrastów w jedną całość. Poprzez instalacje, prace multimedialne, zdjęcia, performance i inne różnorodne formy artystyczne twórcy materializują fundamentalne dla wystawy napięcie pomiędzy „chaosem i porządkiem” poprzez szereg pozornie sprzecznych, binarnych koncepcji:
Natura i cywilizacja / ultranowoczesne miasta i dziewicza natura
Zachód i Wschód / dualizm zachodni i myśl taoistyczna
Oryginał i kopia / powyżej i poniżej
Jasność i ciemność
W stworzonej przez nich narracji opartej na chińskiej legendzie o wszechobecnym chaosie Hundunie, artyści wcielają się w rolę dwóch władców mórz: Yang Yifan, mieszkający w południowych Chinach, to Shu, natomiast Andrzej Wasilewski, tworzący w północnej Europie, reprezentuje Hu. Chaos Hunduna to stan niezróżnicowanej jedności, odzwierciedlony w zestawieniu przeciwieństw obecnych w wystawie: organicznego i nieorganicznego, natury i cywilizacji. Shu i Hu „naprawiając” Hunduna z „dobroci” wydrążają mu siedem otworów, aby mógł upodobnić się do człowieka jeść, słyszeć, mówić i czuć, co w konsekwencji prowadzi do jego unicestwienia.
Śmierć Hunduna wybrzmiewa tu jako krytyka nadmiernego podporządkowywania pierwotnej dzikości przez nowoczesną cywilizację, wpisując się w główne wątki ekspozycji: archeologię przyszłości oraz współistnienie człowieka i natury.
Istotną częścią wystawy jest gest sadzenia ziemniaków zilustrowany w formie zdjęć i dokumentacji filmowej performance. Na potrzeby wystawy, w OP ENHEIM powstała szklarnia, która może być interpretowana jako przestrzeń ochrony, ale również ingerencji człowieka, jego cywilizacyjnej potrzeby zarządzania procesami naturalnymi. Drugą część tworzą rejestracje aktu sadzenia ziemniaków, realizowane przez artystów w skrajnie odmiennych warunkach geograficznych. Andrzej Wasilewski próbuje założyć uprawę w warunkach arktycznych na Spitsbergenie, w przestrzeni tylko pozornie nieskażonej działalnością człowieka. Yang Yifan powtarza ten gest w chińskiej „Dolinie Krzemowej” Shenzhen, w środowisku intensywnie zurbanizowanym.
Wynik sadzenia nie jest z góry rozstrzygnięty. Pozostaje niepewny, balansując między możliwością wzrostu a potencjalnym i bardzo prawdopodobnym niepowodzeniem. Podobnie jak niekontrolowana ingerencja człowieka w środowisko naturalne.
Kuratorka: Iwona Dorota Bigos
Źródło: materiały prasowe Galerii Op Enheim
