Od ponad dekady Janusz Rafał Głowacki (1959) eksploruje świat prostych układów opartych na kardynalnych figurach geometrycznych. Swoje działania określa metaforycznie jako Poszukiwanie ósmego dnia tygodnia próbę odnalezienia tego, co nie istnieje w oczywisty sposób.
W jego twórczości powracające, uporczywe rozważania nad formą i strukturą przyjmują charakter perseweracji – zjawiska psychologicznego polegającego na nieustannym powracaniu do tych samych idei. Jednocześnie artysta porządkuje i systematyzuje elementy swoich kompozycji, tworząc własne typologie geometrycznych układów.
Prezentowane na wystawie prace badają napięcie między logiką a jej rozproszeniem. Głowacki analizuje gęstość optyczną obrazu oraz wpływ układów form na percepcję widza. Interesują go rozwiązania nieoczywiste, wymykające się przewidywalnym schematom – odchodzące od linearnego myślenia „od punktu A do punktu Z”.
W cyklach prac artysta wykorzystuje ten sam rysunkowy szkielet kompozycyjny, który w kolejnych realizacjach ulega transformacji poprzez różne stopnie zagęszczenia elementów. Od pełnego, niemal nasyconego obrazu, po formy operujące niedoborem powstałym z wcześniejszego nadmiaru.
Źródło: materiały prasowe Muzeum Częstochowskiego
