Punktem wyjścia do wystawy jest kolekcja CMWŁ. Zarówno historyczne, jak i współczesne prace tworzą dialog wokół tkaniny, pracy, działania i wysiłku w czasie. Odsłaniają skomplikowaną genealogię tkaniny – od rzemiosła po konceptualizm. Ekspozycja, prezentowana w dawnej fabryce włókienniczej zgodnie z rytmem poprzemysłowej przestrzeni, zadaje pytania o wysiłek towarzyszący tworzeniu tekstyliów, relację pomiędzy działaniem konceptualnym a własnoręczną praktyką, a także o oddziaływanie tkaniny jako dzieła sztuki, przedmiotu funkcjonalnego i nośnika wspólnotowości.
Kolekcja Muzeum stanowi repozytorium wiedzy o technikach i materiałach, ale również ideach towarzyszących tkaninie artystycznej. Odczytanie skomplikowanych splotów historii tego medium zaproponowane jest w trzech rozdziałach, w ramach których są zestawione dzieła z różnych okresów. Te rozdziały to: tradycje, projekty, języki.
Wystawa przywołuje ikoniczne prace polskich artystów z lat 60. i 70. XX wieku, by ukazać moment rewolucji, za sprawą której tkanina wyzwoliła się ze ścisłych ram utylitaryzmu i podążyła drogą dalszych przemian. Jednak to tylko jeden z wątków. Tkanina jest tu bowiem pokazana jako ważny element kultury materialnej związany z tożsamością. Narracja wystawy pozwala także skupić się na innych istotnych problemach, np. jak tradycja była wykorzystywana i czytana na nowo przez wieki.
Tkanina jest w swym charakterze biologiczna. Tak jak nasze ciała, nieustannie pracuje. Podlega fizycznym prawom, jest wrażliwa na upływ czasu i światło. Ze względu na potrzebę szczególnej jej ochrony ekspozycja obwarowana jest długą listą wymogów konserwatorskich, przez co wystawa podlega ciągłym przeobrażeniom. Niezmienne pozostają trzy linie narracji, jednak budujące ich treść prace będą się zmieniać. Wystawa – niczym tkanina – wciąż pracuje.
Zespół kuratorski: Jakub Gawkowski, Marta Kowalewska, Anne Szefer Karlsen
Źródło: materiały prasowe CMWŁ
fot. pinacoteca.pl
