Tekst: Magdalena Tryba
„Srocze pióro, szkło morskie, klucz – to kilka wybranych kategorii artefaktów z mojej prywatnej kolekcji przedmiotów znalezionych (found objects), które składają się na tytuł mojej pracy magisterskiej realizowanej na Wydziale Intermediów w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych pod opieką doktora Krzysztofa Maniaka w latach 2023–2026. Tytuł zawiera również pewne znaki i symbole matematyczne — nawiasy klamrowe, wielokropek i symbol nieskończoności — które wymagają objaśnienia, ponieważ nie są stosowane na co dzień w dyskursach artystycznych czy humanistycznych. Nawiasy klamrowe służą do oznaczania zbiorów; wielokropek matematyczny (w przeciwieństwie do interpunkcyjnego) oznacza „i tak dalej do…”, natomiast symbol nieskończoności, jak sama nazwa wskazuje, oznacza ideę nieskończoności. Kluczowym jest tu pojęcie zbioru — implikowane przez nawiasy klamrowe — które spaja resztę elementów tytułu w jeden amalgamat wyrażający centralną ideę mojego projektu magisterskiego. Ponieważ, jak mówi podtytuł, jest to praca „(…) o tym, co i jak się zbiera”.
Ścisłość zastosowanych w tytule znaków i pojęć matematycznych równoważy symbolika wybranych kategorii obiektów. Srocze pióro symbolizuje „syndrom” zbieracki, widoczny w naturalnym zainteresowaniu ptaków z tej rodziny zbieraniem różnorodnych „świecidełek” czy też przedmiotów pozornie bez wartości. Szkło morskie, prócz bycia jednym z najpopularniejszych obok bursztynów przedmiotów zbieraczy, stanowi jednocześnie ciekawy przykład obiektu typu formless, którego kształt powstał w wyniku połączenia działalności człowieka i natury. W końcu klucz jest przykładem artefaktu — w przeciwieństwie do ekofaktu reprezentowanego przez srocze pióro — a więc przedmiotem sztucznym, w którym uwidacznia się nie tylko działanie człowieka, lecz także symbolika tajemnicy i przekraczania granic, którą konotuje forma pracy magisterskiej, będącej przekroczeniem pewnego etapu drogi artystycznej, a więc rodzajem rite de passage.
Chociaż pojęcie zbioru (nieskończonego) wyraża podstawową ideę mojej pracy magisterskiej, nie należy traktować go zbyt dosłownie. W moich poprzednich realizacjach — jak w dyplomie licencjackim Zobacz, co znalazłam (2023) czy ostatniej wystawie indywidualnej Kieszenie pełne kamieni (2024–2025) — kategorią nadrzędną, wokół której budowałam narrację prac, był „obiekt znaleziony”. W „{srocze pióro, szkło morskie, klucz, …, ∞}” staram się przezwyciężyć perspektywę zorientowaną na obiekt, na rzecz perspektywy performatywnej.
Fragment pochodzi z mojej pracy magisterskiej (część teoretyczna)”
Źródło: materiały prasowe Galerii ASP Kraków
fot. pinacoteca.pl
