W 800. rocznicę śmierci św. Franciszka z Asyżu, Muzeum Archidiecezji Warszawskiej otwiera wystawę Poverello. To jednak coś więcej niż religijna opowieść o świętym – to spotkanie z Franciszkiem opowiedzianym przez sztukę, adresowane przede wszystkim do miłośników i pasjonatów malarstwa, rzeźby i grafiki. Kuratorzy zgromadzili na wystawie tak dużą i zróżnicowaną grupę wybitnych twórców, że Poverello ma szansę stać się jednym z ważniejszych wydarzeń artystycznych sezonu – niezależnie od tego, czy widz szuka duchowej refleksji, czy po prostu chce zobaczyć w jednym miejscu dzieła najznakomitszych polskich artystów kilku epok.
Na wystawie znajdują się prace Jana Matejki, Józefa Chełmońskiego, Jana Stanisławskiego, Jacka Malczewskiego, Antoniego Rząsy, Tadeusza Boruty, Jana Szczepkowskiego, Antoniego Michalaka, Jerzego Tchórzewskiego, Wiesława Szamborskiego, Józefa Wilkonia i wielu innych twórców reprezentujących zupełnie różne wrażliwości, techniki i epoki – od malarstwa akademickiego i młodopolskiego symbolizmu, przez sztukę powojenną, po współczesne interpretacje. Ta różnorodność – zestawienie dziewiętnastowiecznego realizmu z powojenną ekspresją i współczesną ilustracją – pokazuje, jak wielu artystów na przestrzeni wieków mierzyło się z postacią Franciszka, każdy po swojemu.
Wśród najważniejszych eksponatów znajdzie się pochodząca z ok. 1400 roku skarbona ze zbiorów Muzeum Narodowego w Warszawie oraz XIII-wieczne dukaty. Do rzadko pokazywanych dzieł należy „Św. Franciszek” Antoniego Rząsy, na co dzień prezentowany niemal wyłącznie w Zakopanem. Szczególne miejsce zajmuje cykl Tadeusza Boruty „Święty Franciszek oddaje się pod opiekę Kościoła”, reprezentowany przez trzy lub cztery płótna, a także „Stygmatyzacja” Antoniego Michalaka i obraz „Święty Franciszek” Jacka Malczewskiego z 1908 roku.
Zespół kuratorski: Roksana Gawrońska, o. Andrzej Zając OFMConv
Źródło: materiały prasowe Muzeum Archidiecezji Warszawskiej
