Wystawa podejmuje refleksję nad współczesnością rozumianą jako stan permanentnej niestabilności – moment zawieszenia między rozpadem istniejących porządków a możliwością wyłonienia się nowych form życia społecznego. Punktem wyjścia jest pytanie o możliwość i konieczność myślenia o solidarności, wspólnocie oraz wzajemnej odpowiedzialności w świecie naznaczonym wojną, przemocą, przymusowymi migracjami i pogłębiającą się katastrofą klimatyczną.
Jak odnaleźć się wobec gwałtownie zmieniających się kartografii geopolitycznych? Czy możliwe jest przekroczenie dychotomii „my” i „oni”, a jeśli tak — na jakich zasadach? O jakich wspólnotach i o jakiej solidarności można dziś jeszcze mówić? Jakie narracje pozwalają opowiadać teraźniejszość i przyszłość, w których nie istnieją już bezpieczne miejsca? I wreszcie — jaką rolę może odegrać sztuka współczesna w procesach adaptacji do rzeczywistości znajdującej się na krawędzi chaosu?
Tytuł wystawy odwołuje się do teorii złożoności. Krawędź chaosu oznacza stan, w którym system utracił stabilność, lecz nie przekroczył jeszcze granicy rozpadu. Systemy biologiczne i społeczne dążą do takiej formy adaptacji, która pozwala im funkcjonować właśnie w tym obszarze dynamicznej równowagi. Proces ten określany jest mianem „adaptacji do krawędzi chaosu” i zachodzi najskuteczniej w strukturach zdecentralizowanych, opartych na współpracy, a nie hierarchii. W perspektywie społecznej rodzi to pytanie o możliwe formy wspólnotowości, które mogłyby stać się odpowiedzią na współczesne kryzysy — także w ich najbardziej radykalnych przejawach.
Wystawa otwiera przestrzeń dla wyobrażenia innych sposobów współistnienia. Splata fakty i fikcję w poszukiwaniu nowego języka opowieści o świecie i odnalezienia w nim swojego miejsca. Pyta o rodzaje relacji i wspólnot, które pozwalają przetrwać kryzysy. Zaproszone do wystawy twórczynie i kolektywy artystyczne dzielą się swoimi doświadczeniami, przeczuciami i poetyckimi narracjami. Dzieła powstałe kilka lat temu, obok prac najnowszych oraz wybranych z kolekcji muzeum, ujawniają w ramach wystawy swoją niezwykłą aktualność i wychylają się razem w przyszłość.
Tytułowa krawędź chaosu wskazuje na moment niestabilności, w którym dotychczasowe formy tracą spójność, a nowe dopiero zaczynają się wyłaniać. To przestrzeń transformacji —kształtowania się innych relacji społecznych, nowych sposobów współistnienia oraz więzi obejmujących także więcej-niż-ludzkie światy. W tym sensie wystawa staje się próbą wyobrażenia sobie przyszłości opartej na współzależności, solidarności i trosce.
Osoby artystyczne: Noor Abed, Architects for Gaza, Moumita Basak, Edgar Bąk, Alicja Bielawska, Eglė Budvytytė, Rana Hamadeh, Ana Laura Lozza & Barbara Hang, Inside Job (Ula Lucińska, Michał Knychaus), Martyna Jastrzębska, Agnieszka Kalinowska, Yulia Krivich, Eliza Proszczuk, Zoarinivo Razakaratrimo / Madame Zo, Ala Savashevich, Iza Tarasewicz, Julita Wójcik, Hannah Alexandra Younger
Kuratorki: Małgorzata Ludwisiak, Katarzyna Słoboda
Źródło: materiały prasowe CMWŁ
