Praca dyplomowa artystki pt. „Przetwarzanie pamięci w sztuce współczesnej: zapamiętywanie i dokumentacja jako strategie twórcze” analizuje pamięć jako proces dynamiczny, podlegający przekształceniom w zależności od kontekstu społecznego i indywidualnego doświadczenia. Celem pracy jest zbadanie, w jaki sposób sztuka wykorzystuje nośniki pamięci – dokument, archiwum, obiekt i przestrzeń.
Punktem wyjścia jest osobiste doświadczenie pracy z pamięcią w sytuacji braku dostępu do fizycznej przestrzeni. Przyjęta teza zakłada, że sztuka nie odtwarza przeszłości, lecz konstruuje ją na nowo poprzez wybór, fragmentaryzację i reinterpretację, a także sama może stawać się dokumentem.
Pamięć ma charakter selektywny i relacyjny, a jej nośniki aktywnie wpływają na sposób jej odbioru. Współczesne praktyki artystyczne często operują nośnikami pamięci, zapamiętanym, a także zapominaniem, ujawniając niewidoczne lub wyparte historie, lub budując zupełnie nowe narracje. Indywidualne doświadczenia mogą przy tym budować szersze narracje zbiorowe.
Praca osadzona jest w kontekście wojny, migracji i utraty miejsca, szczególnie w odniesieniu do sztuki ukraińskiej. Analizuje także personalną praktykę artystyczną i pracę z wspomnieniami i nośnikami pamięci. Istotny jest kontekst nawarstwiania doświadczeń różnych przestrzeni w tym Doniecka, Trójmiasta i Zachodniej Ukrainy.
Prezentowany na wystawie cykl zawiera 9 prac. Dzieła zostały wykonane techniką mieszaną: grafit i węgiel: materiały siejące jak w obszarze natury tak i ludzkim przemysłowym wymiarze, farbowane płótno lniane i bawełniane pozwala na uzyskanie transparentnego, kolorowego światła z tła, farba olejna i tempera biała są materiałami klasycznymi: konkretyzacja detali.
Promotor: prof. dr hab. Krzysztof Gliszczyński
Źródło: materiały prasowe Muzeum Miasta Gdyni
