Jarosław Modzelewski (1955) studiował na Wydziale Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie pod kierunkiem prof. Stefana Gierowskiego. Po złożeniu dyplomu związał się z jedną z najważniejszych formacji artystycznych XX wieku. Był założycielem i aktywnym uczestnikiem działań twórczych GRUPPY 1 jak również współwydawcą i autorem tekstów pisma OJ dobrze już. Sytuacja polityczna lat 80. miała wpływ na tematykę jego prac. W tym okresie malarza interesował problem znaku, rytmicznie powielał emblematy oraz płasko i szablonowo malowane figury. W późniejszej twórczości zdecydowanie oczyszczał i minimalizował sposób artystycznej wypowiedzi. Od 1982 do 2020 roku prowadził pracownie malarstwa na macierzystej uczelni. W latach 90. kolor w obrazach przybrał ostrzejsze barwy. Artysta ukazuje zatrzymane w kadrze sylwetki na dwuwymiarowym uproszczonym tle przez co jego płótna uzyskują walor nierzeczywisty i emanuje z nich jakiś szczególny nastrój, nieuchwytna tajemnica.
Rok 1997 był pewnym przełomem w twórczości Jarosława Modzelewskiego. Zmianie uległa technika wykonania obrazów z olejnej na temperową co znacznie wpłynęło na wyraz artystyczny dzieł. W pracy nad obrazem inspiruje się literaturą jak również dziełami Andrzeja Wróblewskiego i Jerzego Nowosielskiego. Jest laureatem wielu nagród i wyróżnień m.in. Nagrody Jana Cybisa w 2004 roku. Jego prace znajdują się w kolekcjach prywatnych w Polsce i za granicą oraz na ekspozycjach w Muzeach Narodowych w Warszawie, Krakowie, Poznaniu, Wrocławiu, w Narodowej Galerii Sztuki Zachęta w Warszawie oraz Muzeum Sztuki w Łodzi.
Prace wybrane do prezentacji w Galerii Sztuki Współczesnej w Przemyślu pochodzą z różnych cykli. Łączy je jedynie technika wykonania oraz lata powstania. Obrazy powstały głównie w ostatnich dwóch latach, wykonane zostały w dawnej technice tempery jajowej. Autor sam przygotowuje farby mieszając składniki, z których uzyskuje określoną barwę. Tempera jajowa jest jedną z najstarszych technik malarskich, stosowana była już w starożytności. Przez wieki istniała jako podstawowa technika wykonywania ikon w tradycji chrześcijańskiego Wschodu. Wracając do tej dawno zarzuconej techniki, malarz w swojej obecnej twórczości, świadomie nawiązuje do tradycji sztuki tworzenia ikon, poszukując w zwykłych współczesnych scenach transcendencji wykraczających poza widzianą rzeczywistość.
Modzelewski jest niezwykle czułym obserwatorem postrzegającym otaczającą go codzienność. Artysta nie tyle patrzy co widzi koloryt, emocje, napięcia. Dostrzega rzeczy ważne, często pomijane przez innych. Wykorzystując malarską metaforę porusza zagadnienia związane w naszą ludzką egzystencją wnosząc do niej element transcendencji. Codzienne sytuacje, przedstawione na obrazach, jakby postrzegane kątem oka, niosą ze sobą aurę pewnej tajemnicy. Twórczość Jarosława Modzelewskiego jest bardzo osobista. Często tematem prac są wspomnienia rodzinne przefiltrowane przez wyobraźnię malarza. To co zdarzyło się w przeszłości przybiera nową formę. Na przykład salon fryzjerski na Krecie. Malarz docenia również słowo pisane. Poezja, literatura towarzyszą mu na co dzień. Fascynacje literackie przekładają się na malarstwo. Na wystawie w Przemyślu można zobaczyć dwa najnowsze płótna inspirowane prozą angielskiego powieściopisarza i dramaturga H. Grahama Green’a – autora powieści psychologicznych ukazujących problematykę etyczno-religijną. Modzelewski nie unika zachwytów nad twórczością innych malarzy. Nie robi kopii, a malarsko po swojemu interpretuje twórczość innego malarza. Na przemyskiej ekspozycji widzowie mogą zobaczyć również interpretację obrazu XVI-wiecznego twórcy. Jednak najczęstszym tematem obrazów Jarosława Modzelewskiego pozostaje oczywiście najbliższe otoczenie. Prostym czynnościom i sytuacjom artysta nadaje metafizyczne znaczenie.
Kuratorka: Wiesława Wideryoska
Źródło: materiały prasowe Galerii Sztuki Współczesnej w Przemyślu