Wystawa Dwie strony tej samej ciszy to intymna opowieść o dialogu, który nie kończy się wraz z odejściem. Twórczość córki – Ity Haręzy (1984) – spotyka się z pracami jej zmarłego ojca, rzeźbiarza Andrzeja Haręzy (1952-2022), tworząc przestrzeń głębokiego porozumienia, ciszy i wzajemnej fascynacji.
To nie tylko rozmowa między dwoma artystami, ale także między dwoma momentami w czasie – przeszłością i teraźniejszością, pamięcią i formą, tym co obecne, a tym co pozostaje w śladach, gestach, materii. Ich prace – choć powstałe niezależnie – układają się w spójną opowieść o więzi, wspólnych terytoriach i nieprzemijającej bliskości, która znajduje swoje odbicie w sztuce.
Miejsce, z którego oboje czerpali, natura ich bliskiego otoczenia – Talki – powraca tu jako ciche tło: przestrzeń życia, pracy i pamięci. Wystawa jest dialogiem pomiędzy dwoma wrażliwościami, dwiema drogami, które stale się splatają, a także dwiema stronami tej samej ciszy…
Kuratorka: Monika Sadowska
Źródło: materiały prasowe BWA Olsztyn
