Enigmatyczne istoty, postacie o nienaturalnych proporcjach i kościstej strukturze, często pozbawione twarzy i oczu, nocne pejzaże lasów i gór, lewitujące miasta, ruiny i tajemnicze bramy to motywy powracające w twórczości artysty. Zatarte kontury architektury, niemal monochromatyczna paleta barw i odrealnione przestrzenie otulone mgłą budują atmosferę niepokoju, a zarazem zapraszają do kontemplacji tego, co nieznane i niewytłumaczalne.
Twórczość prof. Damiana Leszczyńskiego (1972) – filozofa, kierownika Zakładu Epistemologii i Filozofii Umysłu Uniwersytetu Wrocławskiego, stanowi wyjątkowy fenomen na mapie współczesnej polskiej sztuki. Jego malarstwo i rysunek można odczytywać nie tylko jako formę artystycznej ekspresji, lecz także jako próbę badania granic ludzkiej świadomości, doświadczenia samotności oraz pierwotnego lęku egzystencjalnego. Filozoficzne zainteresowania artysty nie pozostają więc bez wpływu na jego język wizualny, a nawet przeciwnie, stają się jednym z jego najważniejszych źródeł.
Już pierwszy kontakt z prezentowanymi pracami przywołuje na myśl kategorię gotycyzmu, rozumianego nie tyle jako styl, ile jako szczególny sposób odczuwania i postrzegania świata. To wrażliwość skupiona na tajemnicy, grozie, śmierci, metafizyce i nieustannym napięciu pomiędzy tym, co racjonalne, a tym, co wymyka się rozumowi. W twórczości Leszczyńskiego odnaleźć można echa tej tradycji — od romantycznych pejzaży Caspara Davida Friedricha po współczesne wizje Zdzisława Beksińskiego.
Ekspozycja Theatrum Tremendum nie jest jedynie wystawą mrocznych obrazów. To przede wszystkim próba konfrontacji widza z własną wyobraźnią, lękiem i potrzebą poszukiwania sensu. Artysta tworzy przestrzenie, w których odpowiedzi pozostają poza zasięgiem, a to, co niewidoczne, staje się równie ważne jak to, co przedstawione.
Kurator: Mirosław Jasiński
Źródło: materiały prasowe Galerii Miejskiej we Wrocławiu
