Wystawa twórczości Zofii Glazer-Rudzińskiej (1950–2017) prezentuje litografie, formy przestrzenne, malarstwo, rysunek oraz materiały archiwalne.
Litografia, będąca głównym medium artystki, to przedstawienia fragmentów ciała. Prace wykonane w tej technice stały się pretekstem do ukazania różnych aspektów cielesności, w tym jej fizycznego wymiaru poznawczego. Ciało stanowiło dla Glazer podmiot ontologiczny; ujawniała ona jego silne związki z naturą oraz wrażliwą perspektywę własnej podmiotowości. Takie ujęcie tematu sytuuje twórczość Zofii Glazer w kontekście polskiej sztuki feministycznej.
Tytuł wystawy nawiązuje do sposobu przedstawiania ludzkiej postaci, która w pracach artystki zawsze pozostaje fragmentaryczna – jakby determinowana ciągłym procesem stawania się. Ekspozycja jest także zaproszeniem do poznania samej techniki litografii, wymagającej precyzji, siły fizycznej i otwartości na przypadek. Zofia Glazer uczyła tej techniki w warszawskiej ASP oraz w Cali w Kolumbii.
Wybrane prace Glazer pozwalają spojrzeć na dorobek artystki w szerokiej perspektywie biograficznej. Wszystkie prezentowane obiekty pochodzą z jej rodzinnego archiwum. Wystawa jest wynikiem dwóch semestrów pracy grupy kuratorskiej nad archiwum artystki oraz przeprowadzenia rozmów z opiekunem zasobu Krzysztofem Rudzińskim, mężem Zofii Glazer.
Wystawa przygotowana w ramach zajęć Warsztat kuratorski pod opieką dr Mariki Kuźmicz.
Zespół kuratorski: Maja Beczek, Laura Byśkiniewicz, Gabriela Cholewińska, Aneta Dmochowska, Julia Kaptacz, Urszula Kordasiewicz, Gabriela Kowalczyk, Martyna Krawcewicz, Bartłomiej Kulmatycki, Maja Lizak, Marta Łuszcz, Marta Milewska, Ewa Mirończuk, Milana Pepenina, Maja Romanowska, Janka Stelmaszyk, Natalia Stępniak, Wiktoria Szlagowska, Angelika Woźniak, Ruta Zielińska, Anna Ziółek
Źródło: materiały prasowe Fundacji Arton
