Wystawa biegAM Wiktorii Heleny Paziewskiej podejmuje temat współczesnego przymusu nieustannej aktywności i produktywności. Bieg, zwykle kojarzony ze sportem i zdrowym stylem życia, staje się tu metaforą codziennego wysiłku, który nie zawsze prowadzi do zmiany. Mimo ciągłego pośpiechu, realizowania zadań i rosnącego zmęczenia często pozostajemy w tym samym miejscu.
Artystka wykorzystuje bieg jako autonomiczne medium, w którym ciało, oddech, puls i fizyczne wyczerpanie stają się tworzywem artystycznym. Powtarzalność ruchu i rejestrowanie kolejnych kroków odsłaniają paradoks współczesności: nieustanny wysiłek służy nie tyle rozwojowi, ile utrzymaniu dotychczasowej pozycji. Praca na rzecz zachowania status quo staje się niewidocznym, lecz wyczerpującym obowiązkiem.
Projekt podejmuje również temat niewidzialnej pracy wykonywanej przez kobiety. Codzienne określenia związane z bieganiem odzwierciedlają pośpiech towarzyszący obowiązkom domowym i organizowaniu życia innych. To wysiłek pozbawiony wyraźnej mety, nagrody czy uznania, konieczny jednak do podtrzymywania codzienności.
Centralnym elementem ekspozycji jest bieżnia, która zmienia się w symboliczny instrument pracy i wytrzymałości. Podczas performansu artystka poddaje własne ciało próbie, ukazując fizyczny wymiar presji nieustannego działania. Również odbiorcy mogą wejść na bieżnię i zapisać na ścianie liczbę wykonanych kroków. Ich indywidualny wysiłek staje się częścią wspólnego zapisu zmęczenia i trwania w ruchu.
biegAM skłania do refleksji nad kulturą produktywności, codziennym przymusem aktywności i granicami ludzkiej wytrzymałości. Stawia pytanie o to, czy ciągły ruch rzeczywiście prowadzi do postępu, czy też stał się warunkiem przetrwania w świecie, który nie pozwala nam się zatrzymać.
Kuratorka: Joanna Gwiazda
Źródło: materiały prasowe Galerii Sztuki Wozownia
