Wystawa Biały Paw Pawła Fliegera podejmuje refleksję nad napięciem między potrzebą intymności a współczesnym przymusem nieustannej widzialności. Tytułowy biały paw staje się metaforą człowieka funkcjonującego w kulturze cyfrowej – zmuszonego do nieustannej autoprezentacji, a jednocześnie zmęczonego nadmiarem bodźców i tęskniącego za wyciszeniem.
Centralnym elementem ekspozycji są rysunki przedstawiające nagie pary ukryte wśród drzew, gdzie natura staje się schronieniem dla prywatności i bliskości. Jednak obecność widza nieuchronnie zamienia go w podglądacza, ujawniając mechanizmy współczesnego voyeuryzmu i naszej fascynacji cudzą intymnością. Powtarzalny motyw tapety oraz odniesienia do symbolizmu Maurice’a Maeterlincka wzmacniają obraz cyfrowego znużenia i monotonii niekończącego się strumienia obrazów.
Dopełnieniem instalacji jest „ślepa” lornetka – ironiczny obiekt, który podważa sens patrzenia i przypomina, że pozorna bliskość oferowana przez media społecznościowe nie prowadzi do prawdziwego kontaktu z drugim człowiekiem. W efekcie wystawa stawia pytanie o możliwość zachowania prywatności i autentycznej relacji w świecie zdominowanym przez nieustanną ekspozycję.
Tekst: na podstawie materiałów prasowych MBWA Leszno
