Pamięć to wieloczęściowa, efemeryczna układanka, która przechowuje i porządkuje ludzkie wspomnienia i myśli. Każdy jej kawałek tworzy naszą osobistą historię, która decyduje o tym, kim byliśmy, kim jesteśmy i kim się stajemy. Co dzieje się z osobą, gdy usunie się chociażby jeden element układanki? Kim stajemy się, kiedy tracimy siebie, kiedy nasza wiedza o nas samych gdzieś ulatuje bezpowrotnie? Kim jesteśmy w świecie, który przestajemy rozpoznawać i który nie poznaje już nas. Człowiek cierpiący na zaburzenia neuropoznawcze doświadcza powolnego zaniku swojej tożsamości. Tracąc pamięć, tracimy łączność ze swoją historią, tożsamością, ze światem, w którym nadal żyjemy. Zanika poczucie czasu i przetrzeni, logiczne myślenie, wspomnienia, emocje. Świat i ludzie dookoła stają się obcy, jest tylko tu i teraz. Pojawia się pustka, która się powiększa i pochłania ostatnie przebłyski wspomnień. Prezentowany na wystawie projekt zatytułowany Zanikanie to próba nadania artystycznego wyrazu procesowi zanikania pamięci oraz stworzenia przestrzeni do dyskusji na temat konsekwencji tego zaniku.
W ostatnich latach Anna Rendecka zainspirowana osobistymi doświadczeniami zgłębia tematy przemijania i pamięci oraz konsekwencji zaburzeń neuropoznawczych, a w poszukiwaniu nowatorskich rozwiązań twórczych posługuje się różnymi technikami. Oprócz grafiki konceptualnej i tradycyjnej zajmuje się projektowaniem graficznym oraz rysunkiem. Jej wielką pasją jest fotografia, głównie portretowa.
Kuratorka: Magda Kardasz
Źródło: tekst artystki / materiały prasowe Zachęty Narodowej Galerii Sztuki
fot. pinacoteca.pl
