Jesienią ubiegłego roku w ramach Programu Rezydencji Artystycznych galeria gościła Alexisa Puget w ramach bilateralnej wymiany Gdańsk – Strasburg. W tym roku planowana jest kontynuacja współpracy w ramach kolejnego etapu rezydencji artystyczno – badawczej. 

Projekt Alexisa Pugeta analizuje, jak współczesne internetowe „trendy estetyczne” w mediach społecznościowych kreują obrazy melancholii i depresji przez postromantyczny pryzmat. Artysta bada, w jaki sposób zjawiska meteorologiczne — szczególnie burze i grzmoty — funkcjonują w obecnym kapitalistycznym porządku, jednocześnie zachowując jednocześnie związek z historyczną pamięcią i rytualnymi praktykami. 

Nawiązując do poszukiwań rozpoczętych w Gdańsku w 2024 roku, Puget eksploruje sieć powiązanych ze sobą tematów: tradycję pozyskiwania bałtyckiego bursztynu i dawny zwyczaj zbierania go po burzach na wybrzeżu; figurę zaklinacza burz — osoby obdarzonej mocą panowania nad zjawiskami atmosferycznymi; kino okresu zimnej wojny i niezależne filmy jako wyraz zachodniokolonialnego spojrzenia; „radio naturalne” i niskoczęstotliwościowe hertzowskie dźwięki; literackie dziedzictwo poezji romantycznej i postromantycznej, od XIX wieku po współczesną kulturę postcyfrową. 

W centrum zainteresowania artysty znajduje się fenomen trendów estetycznych kuratorowanych przez samych użytkowników i użytkowniczki mediów społecznościowych, które romantyzują i mitologizują codzienność. Zjawiska te nabrały szczególnej mocy po pandemii, stając się odpowiedzią na społeczne i emocjonalne załamanie. Internauci i internautki organizują kulturowe odniesienia — muzykę, kino, fotografię, literaturę — pod hashtagami #midwestcore, #polishcore, #twilightcore, #liminalspaces, #cottagecore, #regionalemo. Te cyfrowe ruchy tworzą, jak określa to Puget, „wrażliwą bibliotekę poetyckich narzędzi spekulatywnych”. 

Szczególną inspirację artysta czerpie z Dziadów Adama Mickiewicza — cykl dramatów romantycznych rozwijających filozoficzną refleksję nad śmiercią i naturą, wykorzystujących kinematograficzne scenerie i atmosferę. Dodatkowo Puget czerpie z postaci zaklinacza burz w filmie polsko-francuskiego reżysera Jeana Epsteina Zaklinacz burzy. 

Wykorzystując archiwizujące urządzenia radiowe, artysta rejestruje bardzo niskie częstotliwości (VLF) — tak zwane Radio Naturalne. Ta praktyka pozwala mu na „obserwację pogody” — formę hertzowskiego nagrywania terenowego, która czyni z niego łowcę dźwięków burzy, bezpośrednio włączając go w zjawiska meteorologiczne poprzez ich dźwiękową dokumentację. 

Źródło: materiały prasowe CSW Łaźnia