Jak rozumiemy dom, kiedy nasze życie toczy się jednocześnie w przestrzeni fizycznej i cyfrowej, a wspomnienia, obrazy i przedmioty przemieszczają się między różnymi porządkami rzeczywistości? Wystawa No-Clip Dwelling przygląda się tym zależnościom, traktując zamieszkiwanie nie tylko jako fizyczne doświadczenie, lecz także jako stan emocjonalny związany z pamięcią, relacjami i poczuciem przynależności.

Tytuł ekspozycji nawiązuje do terminu no-clip, pochodzącego z języka gier komputerowych. Oznacza on tryb umożliwiający przenikanie przez ściany i inne przeszkody. Zestawiony ze słowem dwelling, odnoszącym się do zamieszkiwania, ale również do pozostawania przy czymś myślami, staje się metaforą funkcjonowania pomiędzy różnymi wymiarami doświadczenia – między materią a technologią, teraźniejszością a przeszłością oraz tym, co realne, a tym, co ulotne.

Wystawa przywołuje również internetowy mit backrooms – labiryntu pozornie znajomych pomieszczeń, tworzących niepokojącą przestrzeń bez wyraźnego początku i końca. Podobny mechanizm pojawia się w prezentowanych pracach, w których codzienne przedmioty, fragmenty wspomnień i rozpoznawalne elementy otoczenia zostają przekształcone i pozbawione oczywistych punktów odniesienia. To, co znajome, nabiera nowych znaczeń, a rzeczywistość zyskuje neosurrealistyczny charakter.

Dom staje się w tej perspektywie zarówno miejscem fizycznym, jak i przestrzenią pamięci, emocjonalnego przywiązania oraz relacji. Osobiste historie łączą się z doświadczeniami kryzysu, przemieszczenia i poszukiwania przynależności, prowadząc do refleksji nad pamięcią międzypokoleniową i wpływem przeszłości na teraźniejszość.

Istotną rolę odgrywają również materiały i sposoby ich wykorzystania. Osoby artystyczne sięgają po tkaniny, odpady, materię organiczną, elementy przemysłowe i przedmioty codziennego użytku. Malarstwo, rzeźba, instalacja i sztuka cyfrowa nie funkcjonują tu jako odrębne dyscypliny, lecz wzajemnie się przenikają. Wspólna przestrzeń wystawy pozwala dostrzec relacje między pracami powstałymi niezależnie od siebie, bez podporządkowania ich jednemu stylowi czy sztywnej definicji młodej sztuki.

Osoby artystyczne: Tara Abdullah, Trin Alt, Len Bay, Élie Bolard, Seonah Chae, Šimon Chovan, Mark Cinkevich, Hyerin Eom, Thomas Garnier, Sonia Góral, Gerda Hansen, Kaja Joo, Emma Kling, Daniel Kotowski, Emmélie Lempert, She Luyun, Sophia Mainka, Terrence Musekiwa, Anna Myszkowiak, Alicja Pakosz, Joachim Perez, Viktor Petrov, Anna Raczyńska, Maksymilian Rzontkowski, Darya Siamchuk, Loïs Soleil, Sana Shahmuradova Tanska, Olga Truszkowska, Katarzyna Wyszkowska, Leyla Yenirce, Stanislav Zábrodský, Xtreme Girl (Laura Radzewicz, Lena Peplińska)

Kuratorki: Natalia Barczyńska, Monika Łuszpak-Skiba

Źródło: materiały prasowe KAF