Podziemne przestrzenie Pałacu, naznaczone historią i wieloletnim nieużytkowaniem, stają się częścią wystawy. To działanie na zastanej przestrzeni, która już wkrótce zmieni swoją funkcję. Na wystawie spotykają się prace Tomasza Górnickiego (1986) i Igora Dobrowolskiego (1987). Obu artystów interesuje doświadczenie przemocy, traumy, wykluczenia i odrzucenia, choć szukają ich źródeł w różnych miejscach.
Pod powierzchnią dotyczy tego, co pozostaje poza naszym polem widzenia: bezdomności, depresji, niedostosowania, ale także wewnętrznego cienia – tego, co niewygodne, wstydliwe i trudne do przyjęcia.
Rzeźby Tomasza Górnickiego lokują stany psychiczne w opuszczonej architekturze, traktując ją jak materialny odpowiednik podświadomości – miejsca wypartego, ale stale obecnego. Prace Igora Dobrowolskiego operują napięciem między dokumentem a gestem dziecięcego rysunku. Hiperrealistyczne przedstawienia osób doświadczających bezdomności kierują uwagę ku ludziom, których obecności nie chcemy lub nie potrafimy dostrzec.
Wystawa jest momentem zatrzymania się przy tym, co zwykle pozostaje na marginesie, jest wypierane, niechciane i niewygodne – w człowieku, w społeczeństwie i w przestrzeni.
Zwiedzanie wystawy możliwe tylko po wcześniejszej rezerwacji terminu.
Wystawa prezentowana w Pałacu Ogińskich i Potulickich przy ul. Piłsudskiego 4, Kraków
Kuratorka: Delfina Jałowik
Źródło: materiały prasowe Bunkra Sztuki
