Czy wystawa może istnieć jednocześnie w wielu miejscach i przekraczać fizyczne granice? Rzeczywistość wirtualna to ciągły szum. Wrzaskliwy strumień informacji. Przesyt i kakofonia tego sposobu funkcjonowania są wielowymiarowe. Równocześnie relacje między ludźmi nigdy nie były tak rozległe geograficznie.
Granica między odbiorem a aktem tworzenia zaciera się w cyklu przypominającym Uroborosa. W przestrzeni cyfrowej ten antyczny archetyp zyskuje nowy, technologiczny wymiar – staje się pętlą sprzężenia zwrotnego. Algorytmy żywią się treściami, które im dostarczamy, by następnie karmić nas obrazami przetworzonymi przez swoją logikę. Nie wiemy już, gdzie kończy się pierwotny impuls ani kiedy zaczyna się cyfrowe echo.
Wystawa Translations stała się próbą odpowiedzi na pytanie o nową formę wspólnej kreatywności. Organizatorki wystawy zauważyły, że wystawę można przesłać, odtworzyć i „przeteleportować” w dowolne miejsce. Wykorzystując cyfrowe projekty rzeźbiarskie wyłonione w drodze otwartego naboru, budować łańcuchy skojarzeń. Obiekty zestawione w formie totemów opowiadają o narastaniu wspólnej myśli.
Dzieła z założenia nie należą tu do jednego miejsca. Sama ekspozycja jest powielana, otwarta i potencjalnie nieskończona. Idąc tropem skojarzenia dzieła z plikiem pozostawionym w sieci, projekt może trwać i rozwijać się, będąc równolegle dostępnym dla kogoś na drugim końcu globu.
Osoby artystyczne: Adrianna Gajdziszewska, Alicja Wawryn, Anna Krzyżanowska, Basia Dubis, Dagmara Kreska Cieślica, Gaya Lastovjak, Ines Gruslin, Henri Backmund, Jagoda Michalska, Julia Celer, Julia Wojtanowska, Kacper Cygan, Kamila Flesińska, Karina Gieracka, Konrad K. Sobieraj, Kris Jamontt, Laura Szpilka, Lucia López, Łukasz Jeżyna, Maria Janik, Jarosław Hada-Jaszkowski, Wiktoria Paszkiewicz, Wiktoria Skwarska
Kurator: SENSORIUM POSZERZONE_appendix – Łukasz Trzciński
Źródło: materiały prasowe BWA Katowice
