Stanisław Brach (1972) przygląda się temu, co dobrze znamy – formom obecnym w naturze, przedmiotom codziennym, ludzkim twarzom. Przenosząc je w świat ceramiki, zmienia ich skalę, materiał i znaczenie. Kłos staje się rzeźbą, pszczeli plaster – porcelanowym obiektem, a portret – znakiem pamięci.
W centrum tych poszukiwań znajduje się materiał. Brach korzysta z doświadczenia zdobytego w Łysej Górze, gdzie poznał ceramiczny warsztat i możliwości tworzywa, ale wykorzystuje je w sposób daleki od tradycyjnego zastosowania ceramiki. Szczególne miejsce zajmuje porcelana – kojarzona z precyzją, bielą i szlachetnością, a jednocześnie krucha i podatna na zniszczenie. W jego pracach pozwala ona spojrzeć na zwyczajne formy jak na coś wyjątkowego, ale też na to, co chcemy zachować jako coś, co nigdy nie jest całkowicie trwałe.
Natura, rzemiosło, historia i pamięć spotykają się tu w jednym materiale. Prezentowany wybór prac pokazuje kolejne sposoby, w jakie Brach przekształca znane formy, nadając im nowe znaczenia i zachęcając, by spojrzeć na nie raz jeszcze.
Wystawa prezentowana w MCA / Wałowa 25, ul. Wałowa 25, Tarnów
Kuratorka: Joanna Janik
Źródło: materiały prasowe BWA Tarnów
