W obrazach Tadeusza Bałakiera (1958) światło prowadzi przez pejzaż i naturę, odsłaniając to, co ulotne. W malarstwie Iwony Dombek-Rybczyńskiej (1974) obecność człowieka, emocji i koloru otwiera przestrzeń osobistych przeżyć. Wspólna wystawa jest zaproszeniem do dialogu z obrazem, pełnego uważności, ciszy i własnych odkryć.
Tadeusz Bałakier swojej twórczości koncentruje się na pejzażu i naturze, poszukując relacji między światłem, przestrzenią i przemijaniem. Jego obrazy są próbą zatrzymania tego, co ulotne oraz zapisu uważnej obserwacji świata.
Twórczość Iwony Dombek- Rybczyńskiej wpisuje się w nurt współczesnego malarstwa figuratywnego, czerpiącego z tradycji ekspresjonizmu i symbolizmu. Najważniejszym motywem jej prac jest człowiek, a szczególnie kobieta, którą ukazuje nie jako realistyczny portret, lecz jako nośnik emocji, duchowości i uniwersalnych doświadczeń. W swojej pracy odchodzi od wiernego odtwarzania rzeczywistości na rzecz przekazywania stanów psychicznych i wewnętrznych przeżyć.
Źródło: materiały prasowe Centrum Ekspozycyjnego Stara Kotłownia
