Wystawa Zasłona dymna prezentuje najnowsze obrazy Bartosza Czarneckiego (1988) z cyklu Palacze, w których artysta rozwija podejmowaną od lat refleksję nad percepcją, pamięcią i statusem obrazu. O ile wcześniejsze realizacje koncentrowały się na problemach reprodukcji, cyfrowych zniekształceń oraz nadprodukcji obrazów we współczesnej kulturze wizualnej, o tyle najnowsze prace przenoszą te zagadnienia w obszar relacji międzyludzkich i indywidualnego doświadczenia.
Charakterystyczna dla twórczości Czarneckiego rozedrgana, defiguryzująca faktura malarska nadal odwołuje się do estetyki cyfrowych szumów i glitchy, stając się jednocześnie metaforą zawodności pamięci oraz zakłóceń we współczesnej komunikacji. Artysta zestawia nostalgię za analogową rzeczywistością z doświadczeniem świata filtrowanego przez technologie cyfrowe, wskazując na przemiany sposobów widzenia i budowania więzi.
Centralnym motywem obrazów jest papierosowy dym – element jednocześnie zasłaniający i integrujący przedstawione postaci oraz przestrzenie. Tytułowa zasłona dymna staje się wieloznaczną metaforą ograniczeń percepcji, niejednoznaczności pamięci oraz napięcia między widzialnością i ukryciem. W efekcie Czarnecki kreśli obraz człowieka jako istoty fragmentarycznej, której tożsamość i relacje pozostają zawsze częściowo niewidoczne i nieustannie podlegają zniekształceniom.
Kuratorka: Katarzyna Zahorska
Teskt: na podstawie materiałów prasowych Miejskiego Ośrodka Sztuki w Gorzowie Wielkopolskim