Rzeźby gdańskich artystów i artystek na stałe wpisały się w krajobraz oliwskiego parku. W ramach 50-lecia galerii Muzeum Narodowe w Gdańsku otwiera wystawę poświęconą jej historii, urządza jej plenerowe urodziny i zaprasza mieszkańców Gdańska do współtworzenia cyfrowego archiwum społecznego ze zdjęciami i historiami z rzeźbami w tle.
Galeria Współczesnej Rzeźby Gdańskiej powstała w 1976 roku dzięki współpracy MNG i gdańskiego okręgu Związku Polskich Artystów Plastyków, wsparciu Ministerstwa Kultury i Urzędu Miejskiego w Gdańsku oraz pomocy ówczesnego Miejskiego Przedsiębiorstwa Budowy i Konserwacji Terenów Zieleni, obecnie Gdańskiego Zarządu Zieleni. W tym roku to samo grono zaprasza do świętowania 50-lecia plenerowej galerii.
Utworzenie galerii w parku w Oliwie było związane z coraz większą popularnością idei prezentacji rzeźby w przestrzeni publicznej. Ten trend był obecny na świecie w sztuce powojennej, a w Polsce jego największą popularność widać w latach 60. i 70. XX wieku.
Oliwskie rzeźby stworzyli znani artyści związani z Wybrzeżem oraz gdańską uczelnią artystyczną, którzy mieli całkowitą swobodę doboru tematyki, materiałów i form. Stąd różnorodność galerii, która do dziś zaskakuje – można tu znaleźć inspiracje zarówno realistycznymi przedstawieniami, jak i sztuką abstrakcyjną. Nierzadkie są odniesienia do mitologii, Biblii czy wydarzeń historycznych. Rzeźbiarki i rzeźbiarze wykonali prace w brązie, kamieniu (granicie i piaskowcu), tworzywie sztucznym i kamionce ceramicznej. Sami też wybrali miejsca ustawienia swoich rzeźb. Nowoczesna forma obiektów nadała nowy charakter historycznemu Parkowi Oliwskiemu, założonemu i kształtowanemu przez rezydujących w Oliwie cystersów.
Wśród twórców i twórczyń galerii można znaleźć wiele cenionych osób z różnych pokoleń gdańskiego środowiska artystycznego jak: Czesław Ciesielski, Romuald Frejer, Stanisław Horno-Popławski, Zygmunt Kępski, Stanisław Konieczny, Zygfryd Korpalski, Zdzisław Koseda, Irena Loroch, Henryk Lula, Sławoj Ostrowski, Wiesław Pietroń, Anna Pietrowiec, Adam Smolana, Janina Stefanowicz-Schmidt, Alfred Wiśniewski, Marian Wnuk, Irena Zabrocka, Zbigniew Zabrocki, Albert Zalewski i Swetłana Zerling.
– Lata ekspozycji w różnych warunkach atmosferycznych spowodowały, że rzeźby z czasem wymagały konserwacji, a w kilku przypadkach również zmiany usytuowania. Dwie zostały zniszczone. Do dziś pozostało ich szesnaście. Dzięki dotacji Miasta Gdańska w 2020 roku, po dwóch latach prac konserwatorsko-rewitalizacyjnych, obiekty odzyskały blask i zostały na nowo oznakowane. Działania nad utrzymaniem eksponatów w dobrej kondycji są jednak procesem stałym, realizowanym przez Muzeum w trybie ciągłym, w miarę posiadanych możliwości i środków.
Wystawa przybliża ważne i interesujące wątki z historii galerii. Znajdują się na niej m.in. archiwalne dokumenty i zdjęcia, szkice oraz modele, a także inne dzieła rzeźbiarskie artystów galerii plenerowej pochodzące z kolekcji Muzeum Narodowego w Gdańsku.
Kuratorka: Joanna Szymula-Grygiel
Źródło: materiały prasowe Muzeum Narodowego w Gdańsku
