W czasach, gdy niepewność stała się normą, a nadzieja na stabilność wydaje się coraz bardziej irracjonalna, grunt, na którym zbudowaliśmy nasze światy i samych siebie, zaczyna się chwiać. Przestrzenie, w których żyjemy i które uczyniliśmy własnymi, wymagają od nas znacznie większej uwagi i troski.
Gdy miejsca, które zamieszkujemy, tracą stabilność, nasze relacje z nimi stają się przejściowe. Habitat może powstać w jednej chwili — z fragmentów, relacji, ról, ze wspólnego lub osobistego języka — by w następnej chwili zniknąć. Nie jest całością ani stanem. To proces, wznoszenie się i opadanie, działanie lub tendencja.
Wystawa bada różnorodne formy zamieszkiwania. Jak zmienia się tożsamość między miejscami i relacjami? Jak je w sobie nosimy? Jakie rytuały i nawyki je podtrzymują? Jaką rolę odgrywa wyobraźnia? W jaki sposób dają nam schronienie i pomagają przetrwać w świecie? Jak wykorzystujemy je do eksplorowania i eksperymentowania z różnymi wersjami nas samych? Jak dzielimy te miejsca z innymi ludźmi, zwierzętami, roślinami? Gdzie przebiega granica między tym, co prywatne, a tym, co wspólne? Jak pamięć splata się z tymi przestrzeniami? Jak fragmenty czasu i miejsc przemieszczają się i przekształcają? Czy ulegają erozji? Jak zachowują ciągłość?
Prezentowane tu prace nie tworzą jednej narracji. Nie ma tu konsensusu ani wspólnej diagnozy. Zamiast tego każda z osób artystycznych otwiera własną przestrzeń, w której kształtuje swój sposób istnienia lub bycia w ruchu. W tych przestrzeniach, relacjach i tożsamościach, rzeczywiście się osadzają. Nie na długo.
Artyści i artystki: Zuzanna Bielak, Ewa Greszta, Yosun Derin Gürgen, Emilia Hejmanowska, Rebeca Ionescu, Zuzanna Jachowska, Maksymilian Kaczmarek, Gosia Kępa, Paweł Klupś, Anna Myszkowiak, Kacper Pietrzak, Aleksandra Ptasińska, Agata Stemerowicz, Lidia Tańska, Mikołaj Thiel
Kuratorki: Diana Fiedler, Ewa Kulesza
Źródło: materiały prasowe MOSArt
