Malarstwo z płockim rodowodem to wystawa, która w syntetyczny, a zarazem wielowątkowy sposób opowiada o Płocku i jego lokalnej tożsamości.
Ekspozycja, przygotowana we współpracy z prywatnymi kolekcjonerami Piotrem i Pawłem Krakowskimi, prezentuje 100 prac malarskich i graficznych autorstwa 17 twórców związanych z Płockiem – poprzez miejsce urodzenia, edukację, wieloletnią działalność artystyczną lub sam temat przedstawień.
Zakres czasowy prezentowanych dzieł jest imponujący – najstarszy obraz, Widok Radziwia ze strony skarpy Wacława Żaboklickiego, powstał w 1914 roku, a najmłodsze prace datowane są na rok 2025. Dzieli je ponad dziewięćdziesiąt lat historii, zmieniających się stylów, wrażliwości i sposobów patrzenia na miasto oraz jego pejzaż. Obok klasycznych widoków Płocka i Wisły pojawiają się kompozycje symboliczne, abstrakcyjne, ekspresyjne i narracyjne – tworząc wielogłosową opowieść o miejscu i ludziach.
Artyści i artystki: Alojzy Balcerzak, Jan Betley, Jan Bębenista, Edward Dwurnik, Dorota Goleniewska-Szelągowska, Henryk Jońca, Józef Kempiński, Piotr Krawczyk, Mirosław Łakomski , Anna Łuczyńska, Wojciech Marchlewski, Stanisław Płóciennik, Wacław Polakowski, Zofia Samusik-Zaremba, Eugeniusz Szelągowski, Szymon Zaremba, Wacław Żaboklicki.
Prace dziewięciu z nich znajdują się także w zbiorach Muzeum Mazowieckiego w Płocku, co dodatkowo podkreśla ciągłość i wagę lokalnego środowiska artystycznego.
Część twórców była lub nadal jest zawodowo związana z muzeum, wielu urodziło się w Płocku lub właśnie tu rozwijało swoją twórczość. Jedynym artystą, którego relacja z miastem ma wyłącznie charakter tematyczny, jest Edward Dwurnik – autor znanych malarskich wizji Płocka.
Źródło: materiały prasowe Muzeum Mazowieckiego w Płocku
