Wystawa celebruje 80. urodziny oraz długą, bogatą i różnorodną drogę twórczą Henryka Jana Bacy, artysty nierozerwalnie związanego z Legnicą. Miasto przez lata stanowiło dla niego zarówno kanwę twórczą, jak i żywą galerię realizacji: od mozaiki Mikołaja Kopernika przy ul. Partyzantów obok wejścia do biblioteki, przez sgraffito Górnika przy Urzędzie Wojewódzkim, po witraże w kościele p.w. Najświętszego Serca Pana Jezusa. Prezentowana wystawa malarstwa sztalugowego jest podsumowaniem kameralnej części dorobku artysty, który m.in. współtworzył wizualną i kulturową tożsamość miasta.
Twórczość dla Henryka Jana Bacy jest bezwarunkowym impulsem. Artysta myśli obrazami, a malarstwo stanowi naturalny sposób porządkowania myśli i wyobrażeń. Obrazy przychodzą i odchodzą, a tylko część staje się rzeczywistymi realizacjami, materialnymi odpowiedziami na proces, który nieustannie towarzyszy jego pracy twórczej. Każde dzieło powstaje jako gotowa idea, a tytuł stanowi jej integralny element, dopełniający sens obrazu. Artysta najpierw obserwuje, porządkuje myśli, emocje i koncepcje, by dopiero później nadać im malarską formę. Nie jest to jednak zapis fizycznej rzeczywistości, lecz wizja tego, co zostało dostrzeżone wyobraźnią.
Twórczość artysty jest głęboko zakorzeniona w tradycji europejskiego malarstwa, szczególnie w symbolizmie, a świadome nawiązania do kanonicznych dzieł stanowią ważny punkt odniesienia dla jego własnych rozwiązań formalnych i znaczeniowych. Fundamentem tej postawy pozostają trzy konsekwentnie wyznawane wartości: prawda, dobro i piękno. Prawda przejawia się m.in. w wyjątkowej dbałości o stronę techniczną obrazu, wynikającej z etosu rzemieślnika, którym artysta czuje się w pierwszej kolejności, oraz z poczucia uczciwości wobec odbiorcy. Baca nie maluje dla anonimowej publiczności, jego płótna są adresowane do konkretnego, indywidualnego widza, tego jednego, z którym treść dzieła potrafi wejść w prawdziwy rezonans.
Źródło: materiały prasowe Galerii Sztuki w Legnicy
