Twórczość Zofii Rydet, to twórczość czysta, sublimacja naturalnej potrzeby kreacji, wolna od ideologicznych -izmów, jednak pośrednio, współcześnie na nie wpływająca. Cenna, prawdziwa i wierna sobie. Projektem Nieskończoność dalekich dróg Galeria Sztuki Współczesnej ms44 wspólnie z krakowską Fundacją imienia Zofii Rydet otwiera rok 2026.
Wystawa przyjęła tytuł jednego z fotograficznych cykli Zofii Rydet z roku 1980, Nieskończoność dalekich dróg, to praca, którą artystka odwołuje się do takiej wizji ludzkiego życia, której metaforą jest podróż.
To tytuł określający istotę współczesnego nam czasu, pełnego różnorodnych znaków i symboli wskazujących drogi i kierunki wzajemnie się wykluczające. Postmodernistyczny, ponowoczesny kolaż znaczeń, których nie potrafimy a często nie chcemy rozumieć. Nieskończoność dalekich dróg, to również nieskończona możliwość wyboru, przy narastającym braku tej umiejętności.
Portrety z cyklu Czas przemijania, z roku 1964, które zobaczymy na wystawie, to również podróż poprzez biologiczną cielesność, ludzka droga przypisana każdemu z nas. Uważne i naturalistyczne spojrzenie na wizerunek kobiety, którego współczesny, mainstreamowy feminizm, unika. Bo twórczość Zofii Rydet poprzez radykalność spojrzenia, stoi w awangardzie klasyki. Co powinniśmy zauważyć również w kolejnym cyklu Świat uczuć i wyobraźni (1973r.). Pisząc o nim, wybitna krytyczka sztuki Urszula Czartoryska, zwraca uwagę, że Zofia Rydet mówi o człowieku zagrożonym już od chwili narodzin, o jego obsesjach, o jego uczuciach, osamotnieniu, pragnieniach, o lęku, przed którym ratuje go tylko miłość, o tragedii przemijania, o strachu przed zagładą i zniszczeniem. Współcześnie, właśnie te fotograficzne, nadrzeczywiste kolaże, okazują się lustrem, które odbija, chcąc czy nie, cały formułujący się nurt Nowego Romantyzmu, czerpiący ideowo z przestrzeni hauntologii (znanej również widmontologią), czyli pojęcia, które twórczo zdekonstruował nam Jacques Derrida. Ta współczesna rozmowa o mitach, miłości, raju utraconym i oczekiwanym, to mitologia przywołana i unaoczniona, odkrywająca iluzoryczność tkwiącą w jednowymiarowej płaszczyźnie dnia codziennego.
Zofia Rydet wierzyła, że nie jest tak, iż fotografia wyłącznie ucieleśnia aspekt recepcji tego, co utrwala. Była przeświadczona, że dzięki specyfice fotografii jej obrazy magiczne stwarzają drugie, psychiczne, życie tych miejsc i postaci, na które z uwagą patrzyła.
Wystawa zawiera elementy trzech cykli: Czas przemijania (1964r.), Świat uczuć i wyobraźni (1973r.), Nieskończoności dalekich dróg (1980r.)
Kurator: Andrzej Pawełczyk
Źródło: materiały prasowe Galerii Sztuki Współczesnej ms44
