Prof. Rasa Justaitė Gecevičienė (1970): Fascynują mnie możliwości inżynierii genetycznej – zmiany informacji genetycznej, przenoszenie jej między różnymi organizmami i tworzenie nowych właściwości. Obiekty na wystawie przedstawiają różne rośliny lub ich części, które sama wyhodowałam, zebrane w parkach i ogrodach botanicznych, nie tylko na Litwie. Ważne są dla mnie historie tych roślin – skąd i jak do mnie trafiły: owoce monstery z Indii, która w naszej strefie klimatycznej nie rodzi owoców, a jedynie okazałe liście, owoce magnolii z ogrodów Rzymu, które przywieźli znajomi, brokuły, które udało mi się wyhodować w ogródku (tylko jeden!), karczochy ze sklepu, które zbierałam tak długo, że ludzie zaczęli mnie pytać o przepisy. Musiałam się wtedy przyznać, że interesowała mnie tylko ich forma, a nie smak.
Formy gipsowe są odlewane z roślin, dzięki czemu można wyraźnie zobaczyć ich powierzchnię i fakturę. Później, używając techniki stemplowania gliną, uformowane i pomnożone obiekty zamieniają się w nowe rośliny/krajobrazy. W ten sposób nie tylko bawię się nowymi formami, ale jednocześnie pozostawiam przyszłym pokoleniom informacje o obecnie rosnących roślinach, ich wielkości i kształtach. Większość prac jest wypalana w redukcji raku – technice, która jest dość niebezpieczna i toksyczna, ale jednocześnie szalenie uwodzicielska, efekty wypału bywają przerażająco dziwne.
Kuratorka: Alicja Buławka-Fankidejska
Źródło: materiały prasowe Bydgoskiego Centrum Sztuki
fot. widok wystawy / materiały prasowe Bydgoskiego Centrum Sztuki
