Wystawa The Circle nie opowiada historii z perspektywy jednokierunkowej. Jej narracja rozwija się jako układ powiązanych stanów, chwilowych konfiguracji materii i energii, które nieustannie przechodzą jedna w drugą.
Sobczyk buduje przestrzeń wystawy jako pejzaż po przemianie. Ceramiczne drzewa, leżące na podłożu z węgla, przywołują obraz świata po intensywnym procesie przeobrażenia materii, po spaleniu, sprasowaniu, po przekroczeniu granicy, po której pierwotna forma ulega rozpadowi, nie znikając jednak całkowicie, lecz przechodząc w nowy stan. Drzewo, symbol życia, wzrostu i organicznej struktury, zostaje tu przetłumaczone na język ceramiki, materii wypalonej, ustabilizowanej, zatrzymanej w jednym stanie. Węgiel, na którym spoczywają te formy, staje się natomiast nośnikiem pamięci: substancją, która zachowała w sobie energię i ślady dawnego życia, a jednocześnie jest efektem destrukcji. To napięcie między ceramiką a węglem ujawnia złożoność procesu przemiany, będącej stale w konfrontacji między trwaniem a rozpadem.
Narracja wystawy nie zatrzymuje się jednak na poziomie materialnym. Wycinanki o kolistych, rytmicznych wzorach wprowadzają porządek abstrakcyjny, odnoszący się do praw fizyki opisujących ruch obrotowy, sięgają do równowagi układów i powtarzalność struktur w naturze. Koło, pozbawione początku i końca, staje się tu znakiem wiecznego powrotu, formą, w której czas traci kierunek, a materia i energia krążą w samopodtrzymującym się istnieniu. Wycinanie, rozumiane jako akt redukcji i eliminacji tego co zbędne, odsłania ukryty porządek. Istotnym elementem jest tu również papier, kolejna forma materii opartej na węglu. W wycinankach ujawnia on paradoks obecny w całej wystawie: to, co kruche i nietrwałe, staje się narzędziem do wizualizacji zasad rządzących najbardziej stabilnymi strukturami wszechświata. Materia nie jest tu nośnikiem znaczeń zewnętrznych, lecz sama w sobie ujawnia prawa, które ją organizują.
W instalacji The Circle, gdzie porcelana zderza się ze światłem Sobczyk przesuwa akcent z masy na energię. Porcelana, materiał o wysokiej czystości i stabilności chemicznej, staje się ekranem dla światła: zjawiska, które w fizyce pełni rolę nośnika energii i informacji. Projekcja na porcelanie nie tylko ujawnia zjawiska optyczne, lecz także wprowadza refleksję nad granicami percepcji i nad relacją między czasem a energią. Dopełnieniem tej struktury jest dźwięk, regularny, powolny, przypominający puls. Odnosi się on do zasady rezonansu, kluczowej w opisie wielu zjawisk fizycznych.
Zasadą organizującą całą wystawę jest koło – jako forma, symbol, wyznacznik porządku. Reprezentuje zamknięty, lecz nieustannie odnawiający się obieg energii, w którym spalanie, chłodzenie, krystalizacja, rozpad i odrodzenie są jedynie kolejnymi fazami tego samego procesu. W The Circle materia nie znika, a zmienia stan. Węgiel i ceramika, światło i dźwięk, masa i energia tworzą wspólny system, w którym destrukcja i kreacja są nierozłączne.
Wystawa Sobczyka nie proponuje jednoznacznych odpowiedzi. Zamiast tego zaprasza do myślenia w kategoriach ciągłości, świata, w którym każdy koniec jest jednocześnie początkiem, a każda forma jedynie chwilowym zatrzymaniem w nieskończonym kręgu przemian.
Kuratorka: Monika Sadowska
Źródło: materiały prasowe Galerii Wozownia
