Wystawa Herstorie stosowane przypomina działalność i biografię profesor Ireny Huml, historyczki sztuki, kuratorki, krytyczki, wykładowczyni i animatorki życia artystycznego w Polsce. Ekspozycja jest próbą pokazania wybranych wątków jej wieloletniej pracy, na którą składały się często prekursorskie badania nad sztuką użytkową, sztuką tkaniny, w tym szczególnie często nad twórczością kobiet, a także działalność publicystyczna i kuratorska oraz prowadzenie Galerii Zarządu Dzielnicowego Ligi Kobiet (1967–1980).
Głównym wizualnym wątkiem tej ekspozycji jest prywatna kolekcja tkackich miniatur, podarowanych Irenie Huml przez liczne artystki i artystów na przestrzeni wielu lat. Kolekcja ta stanowi rodzaj wizualnej opowieści o wdzięczności, zrozumieniu i wzajemności, które cechowały relacje historyczki sztuki z osobami tworzącymi. Poszczególne miniatury są materialnymi śladami licznych wystaw, konferencji, konkursów, w które angażowała się Irena Huml.
Poprzez wystawę jej autorzy pragną także zwrócić uwagę na to, że teksty autorstwa Huml, stanowiły, a w wielu wypadkach, stanowią nadal jedyny głos krytyczny lub opracowanie dotyczące twórczości danej osoby. Irena Huml była uważną uczestniczką życia artystycznego PRL, często koncentrując swoją uwagę na ważnych, ale niedocenianych powszechnie twórczyniach, których działalność promowała w Polsce i za granicą. Skupiała wokół siebie różne środowiska artystyczne, zwłaszcza jubilerów i osoby tworzące w medium tkaniny.
Jej działalność miała i ma wielkie znaczenie dla pracy zespołu Fundacji Arton. Fundacja często powołuje się na artykuły publikowane choćby w czasopiśmie „Projekt”; wielokrotnie były to jedyne punkty odniesienia dla jej badań. Tak było choćby w przypadku twórczości Hanny Orzechowskiej.
Ważnym, dotąd stosunkowo mało znanym wątkiem w dorobku Ireny Huml jest organizacyjna i kuratorska praca w Galerii Zarządu Dzielnicowego Ligi Kobiet, czemu również poświęcono miejsce na wystawie w Fundacji Arton. W tym okresie Irena Huml przygotowała około 50 wystaw prac między innymi Anny Buczkowskiej, Hanny Jung czy Krystyny Wojtyny-Drouet.
Irena Huml wprowadzała nowe pojęcia, takie jak na przykład „sztuka przedmiotu”. Przez całe swoje życie zawodowe uprawiała inkluzyjny, otwarty model historii sztuki, który rezonuje z aktualnymi potrzebami i tendencjami.

Kuratorka: Marika Kuźmicz

Źródło: materiały prasowe Fundacji Arton